Szwajcarskie zamki: Zamek Hallwyl

W połowie marca mój ukochany postanowił zafundować mi chwilę odpoczynku i wytchnienia. Cały miesiąc był dla mnie bardzo stresujący, tym bardziej serdecznie dziękuję mu za zrobienie mi małej niespodzianki. W niedzielę wpakował mnie do samochodu, dopilnował, bym na pewno zabrała aparat i wyruszyliśmy w drogę. Dawno już nie było takiej sytuacji, w której nie wiedziałabym, dokąd jadę. Zazwyczaj to ja jestem głównym organizatorem naszych wycieczek, ale taka odskocznia była mi bardzo potrzebna. Tego dnia odwiedziliśmy trzy miejsca. W dzisiejszym poście zobaczycie pierwsze z nich.

Zapraszam na relację z zamku Hallwyl!

Z informacji praktycznych musicie koniecznie wiedzieć, że zamek jest zamknięty w okresie zimowym. W tym roku otwarty został 1. kwietnia i jest dostępny do zwiedzania do końca października. Wstęp na teren zamku jest odpłatny. Zakupić można 2 rodzaje biletów. Koszt wstępu dla osoby dorosłej to 14 fr., a dla dziecka – 8 fr. (Dokładne ceny w LINKU). Zamek odwiedzać można od wtorku do niedzieli w godzinach 10.00-17.00.

Widoczna na zdjęciu wieża została wzniesiona w XII w. i była pierwszym elementem zamku, który powstał. Z trzech stron ową wieżę mieszkalną otaczała fosa. Do wieży należało również małe podwórko, pełniące rolę gospodarczą. 

W miarę, gdy prestiż rodziny Hallwyl zaczął wzrastać, podjęto decyzję o zbudowaniu „pałacu”. Powstał dwupiętrowy budynek, w którym parter służył do składowania przedmiotów, a na piętrach znajdowały się pokoje mieszkalne.

Za panowania Johansa I. von Hallwyl w XIV wieku zamek zaczął się rozbudowywać. Obszar, na którym znajdowała się wieża wraz z budynkiem mieszkalnym przekształcono w sztuczną wyspę: z trzech stron zamku postawiono odgradzający mur, a całość otoczona została przez czynną fosę. Powstał tym samym ufortyfikowany, dwuczęściowy zamek wodny, do którego dobudowano kaplicę zamkową, oficynę i kolejną wieżę. Postawiono również drugi dwupiętrowy budynek (Das Alte Haus), pełniący funkcje reprezentacyjne.

W 1415 roku w wyniku najazdu zamek został podpalony. Oszczędzono jedynie zamkową wieżę i kilka izb mieszkalnych w najstarszym budynku. Odbudowa trwała kilka lat, a w jej wyniku poszerzono od południa wyspę, na której stoi zamek Hallwyl.

Panujący w późniejszym okresie Dietrich von Hallwyl zlecił ustawienie na tyłach posesji wieżyczek obronnych, które charakteryzują grube ściany i wnęki strzelnicze. Pod koniec XVI wieku zamek był nadal przebudowywany. Pojawiły się schodowe wieże, a elewacje zostały odnowione. Sala balowa uzyskała swój obecny wygląd.

Zamkowy młyn pochodzi z 1637 roku i zajmuje jedną trzecią powierzchni wyspy. Początkowo znajdował się on w dwupiętrowym budynku z kamienia z dwuspadowym dachem, następnie został rozszerzony. Na parterze miały miejsce komory do mielenia, a na piętrze swoje mieszkanie miał młynarz. Obecnie to pomieszczenie jest udostępnione do zwiedzania dla turystów; znajduje się tam muzeum.

W latach 60. XIX wieku doszło do kolejnych przebudowań i prac renowacyjnych za sprawą Hansa Theodora von Hallwyl. Jakiś czas później zlecił on również przekształcenie wyglądu kilku budynków na styl neogotycki. Prace nie zostały jednak ukończone z powodu kryzysu gospodarczego w roku 1874, który doprowadził rodzinę do bankructwa.

Zamek został wykupiony przez mieszkającego w Sztokholmie Waltera von Hallwyl i tym samym trafił ponownie do rodziny założycieli, jednak przez 30 lat nie był zupełnie używany. Dopiero za sprawą żony nabywcy w zamku zaczęło się coś dziać. Zleciła ona bowiem rozpoczęcie prac archeologicznych.

W latach 1910 – 1916 zamek Hallwyl został odrestaurowany. Usunięto wtedy wszelkie neogotyckie modyfikacje, które zdołano zrobić we wcześniejszych latach. Po śmierci męża księżna powołała do życia fundację Hallwyl, która troszczy się o wygląd budynków zamkowego kompleksu. Za jej sprawą zamek został również udostępniony do publicznego zwiedzania.

W 1994 roku zamek przeszedł na własność kantonu Aargau. Stan budynku wymusił przeprowadzenie prac remontowych, które trwały kilka lat. Równocześnie z renowacją budynku rozpoczęło planować, a następnie realizować stworzenie stałej, muzealnej ekspozycji, która przedstawia historię rodziny Hallwyl.

Więcej zdjęć:

Okolica jest równie urokliwa:

Mijaliśmy tam dużo spacerujących par i biegaczy.

W przyzamkowym stawie zadomowiły się bardzo towarzyskie łabędzie.

Jak podoba Wam się ten zamek i jego okolica? Mieliście okazję zwiedzić inne szwajcarskie zamki?